Mindfulness bij hersenletsel

Ik kwam afgelopen zomer een artikel tegen dat een onderzoek beschrijft naar de resultaten van een mindfulness-programma voor mensen met een hersenletsel.
Verschillende vormen van hersenletsel kwamen voorbij in het onderzoek, en als je het artikel mag geloven zijn de resultaten veelbelovend.

Nou wil ik best toegeven een beetje last te hebben van beroepsdeformatie. Maar ik vraag me dan meteen af welke vorm van mindfulness er is gebruikt, of Tai Chi daar ook onder zou vallen, of dat er een soortgelijk onderzoek voor Tai Chi is gedaan i.p.v. mindfulness.

Het artikel dat ik tegenkwam, is hier te vinden.

yin-yang2

 

 

Afleiding en acceptatie

Afgelopen week hebben we tijdens de les ervaren en gesproken over Tai Chi als meditatie in beweging. We hebben het kort gehad over hoe het beoefenen van Tai Chi je fysiek dwingt om je hoofd leeg te maken. Een onderwerp waarover ik later wellicht nog eens iets meer zal schrijven.

Voor nu een kleine animatie over het accepteren van afleiding.

 

Ademhaling

Het fijne van het wereld wijde weg is toch wel dat je met regelmaat interessante artikelen tegenkomt die je aan het denken zetten of je aandacht weer even op iets anders richten. We zijn allemaal met onze eigen Tai Chi training bezig, met allemaal onze eigen aandachtspunten. We weten ook allemaal dat er ontzettend veel dingen zijn waar we binnen onze vorm en oefening op kunnen letten.
Ik vind het persoonlijk altijd leuk als iemand anders weer een aandachtspuntje onder de aandacht brengt waar je wellicht iets minder mee bezig was.
Laat mij je de volgende eens geven. Enkele weken geleden kwam ik deze tegen via een post op Facebook:

The Chi (breath) should be excited.

The Shen (spirit) should be internally gathered.

We breath continuously all day and night. Throughout our normal activities we rarely think about it. When students initially learn various breathing methodologies like abdominal and thoracic breathing, they erroneously abandon their naturalness and become forced and mechanical, making loud noises and stiffening their body. Thinking the objective is pumping more air in, they go down the wrong path.

Natural breathing is restricted when we do not softening the body and yield to the internal pressure being created inside our body as air fills the lungs. Greater range of motion (opening the body) is achieved as the body continuously softens and expands, yielding to the internal pressure. Air is not forced into the body like blowing up a balloon, but a study of anatomy will reveal the diaphragm draws the lungs down during inhalation, sinking the Chi down to the Dan Tien. During exhalation the diaphragm comfortably ascend to a relaxed position. It is feeling (sensation) of the internal movement inside the body that is the focus of all internal studies.

If the body is still (sitting and standing), breathing will naturally become long and slow. As activity is increased through physical movement (stepping, kicking, leaping, etc.) a greater demand for oxygen is required by the body causing a shorter and faster respiration rate. The point to breathing is, just like in form practice, discovering and correcting impingements that cause blockages to the body’s natural movement is the objective, and not mindlessly forcing a change to simply meet a desired objective.

As the mind focuses on the immediacy of full awareness on the practice, “letting go” of any discursive thoughts as they appear in the mind, the Shen (mind – logic and heart – emotions) unifies. The Yi (Will / Intention) is totally absorbed in the work at hand.

In essence, this is the mind and body blending together becoming one functionally. A combined strength of mind and body implies using intention over force. When Form (quan) follows Function (gong – skill) the energy manifests naturally. How can there be peace of mind, if the mind is lost in the fundamental study of remembering choreography?

Tai Chi Chuan Ching
by Chang San-feng
Part 2
Commentary by Ken Burgess

Voor de mensen die net als mij visueel zijn ingesteld, is dit wellicht een leuke toevoeging:
DiaphragmUiteraard ben ik weer benieuwd naar je reacties.

Martial Arts and the mind

Voor de laatste vrijdag van het jaar is dit wellicht iets om over na te denken: “Wat geeft de beoefening van Tai Chi jou?” Of misschien is een betere vraag: “Leert Tai Chi jou te focussen op het hier en nu, en zo ja op welke manier?”
Volgens de makers van onderstaande documentaire leren de martial arts, dus ook Tai Chi, je aanwezig te zijn in het hier en nu. Wordt je door de beoefening van de sport gedwongen om met je hele hebben en houden in het moment te zijn. Je kunt het je immers niet veroorloven om tijdens het pushen je gedachten af te laten dwalen, omdat je dan onherroepelijk van je plaats wordt gedreven. Ben je aan het pushen of sparren met stokken, dan kun je niet bezig zijn met je boodschappenlijstje, tenzij je er meteen pleisters bij wilt zetten. En iedere Tai Chi docent zal je uit kunnen leggen hoe het lopen van de vorm je kan leren om je te focussen op het hier en nu.